Uncategorized

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων

🚲 15 Νοεμβρίου

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων

REMEMBER. SUPPORT. ACT.
Θυμόμαστε. Στηρίζουμε. Δρούμε.

Σήμερα θυμόμαστε όλους τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σοβαρά στους δρόμους.

Θυμόμαστε τις οικογένειες που τους έχασαν.
Τους ανθρώπους που συνεχίζουν τη ζωή τους με ένα κενό που δεν θα κλείσει ποτέ.
Τους διασώστες, τους γιατρούς, τους αστυνομικούς και όλους εκείνους που καθημερινά αντιμετωπίζουν τις συνέπειες ενός τροχαίου.

Και σήμερα θέλω να μιλήσω ιδιαίτερα για τους ποδηλάτες.

Για τους ανθρώπους που ανεβαίνουν καθημερινά στο ποδήλατό τους για να πάνε στη δουλειά, να μετακινηθούν στην πόλη, να αθληθούν ή απλώς να απολαύσουν τη διαδρομή τους.

Γιατί ο ποδηλάτης είναι ένας από τους πιο ευάλωτους χρήστες του δρόμου.

Δεν έχει αμάξωμα να τον προστατεύσει.
Δεν έχει ζώνη ασφαλείας.
Δεν έχει αερόσακους.

Έχει μόνο το κράνος του, την προσοχή του και —κυρίως— τη δική μας υπεύθυνη συμπεριφορά.

Ο ποδηλάτης δεν είναι εμπόδιο στον δρόμο.

Είναι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον ίδιο δρόμο με εμάς.

Και μπορεί να είναι ο φίλος μας, ο συνάδελφός μας, ο γείτονάς μας, ο πατέρας ή η μητέρα κάποιου παιδιού.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα συναντήσουμε έναν ποδηλάτη στον δρόμο, ας θυμηθούμε μερικά απλά πράγματα:

Ας μειώσουμε ταχύτητα.

Ας κρατήσουμε ασφαλή απόσταση.

Ας μην προσπεράσουμε όταν δεν υπάρχει αρκετός χώρος.

Ας μην κορνάρουμε επειδή κινείται πιο αργά.

Ας μην τον πιέσουμε προς το κράσπεδο, τα φρεάτια ή τις λακκούβες.

Ας θυμηθούμε ότι λίγα δευτερόλεπτα υπομονής μπορεί να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια ασφαλή επιστροφή στο σπίτι και σε μια τραγωδία.

Δεν ζητάμε προνόμια.

Ζητάμε ασφάλεια.

Και η ασφάλεια στον δρόμο δεν είναι ευθύνη μόνο του ποδηλάτη, ούτε μόνο του οδηγού.

Είναι κοινή ευθύνη.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης μάς καλεί να μετατρέψουμε τη μνήμη σε πράξη:

Θυμόμαστε αυτούς που δεν είναι πια μαζί μας.

Στηρίζουμε τις οικογένειες και τους ανθρώπους που συνεχίζουν να ζουν με τις συνέπειες ενός τροχαίου.

Δρούμε, αλλάζοντας τις καθημερινές μας συμπεριφορές ώστε να μη χρειαστεί να θρηνήσουμε κι άλλες ζωές.

Γιατί η οδική ασφάλεια δεν αλλάζει μόνο με νόμους και υποδομές.

Αλλάζει και με τις μικρές αποφάσεις που παίρνουμε κάθε φορά που βρισκόμαστε στον δρόμο.

Κάθε φορά που αφήνουμε χώρο.
Κάθε φορά που μειώνουμε ταχύτητα.
Κάθε φορά που δείχνουμε υπομονή.
Κάθε φορά που επιλέγουμε να προστατεύσουμε έναν άνθρωπο αντί να κερδίσουμε μερικά δευτερόλεπτα.

Ας κάνουμε τους δρόμους μας ασφαλέστερους για όλους.

Για τους οδηγούς.
Για τους μοτοσικλετιστές.
Για τους ποδηλάτες.
Για τους πεζούς.
Για τα παιδιά μας.

Γιατί στο τέλος κάθε διαδρομής υπάρχει ένας άνθρωπος που κάποιος περιμένει να επιστρέψει.

Θυμόμαστε. Στηρίζουμε. Δρούμε.

Και φροντίζουμε ώστε περισσότεροι άνθρωποι να φτάνουν με ασφάλεια στον προορισμό τους.